Jeroen van Wijk is dichter, schrijver, recensent en kunstenaar
Nieuwe dingen:
Filosofisch diner gedicht (tijdelijk):
Ook maar een gedicht
dit gedicht is geboren
in het centrum van het universum
in het punt waar woorden verdwijnen
tot stand gekomen met letters die niet veranderen
geschreven door mensenhanden
met alle gevolgen van dien
zo wil dit gedicht antwoorden
op alle ellende in de wereld
spreekt het tot jullie zoals een mens zou spreken
droomt het dat zijn woorden ziektes kunnen genezen
dit gedicht gelooft dat herhaling van de onderstaande regel iets zal veranderen
heb elkaar lief heb elkaar lief heb elkaar lief
maar dit gedicht streeft naar perfectie
en ziet in zijn reflectie
dat het niet meer is dan inkt op papier
een vlieg gevangen in glas
het gedicht wordt zich bewust van zijn blinde vlekken
dat het niet kan praten in beelden
dat ieder teken verandert in een woord - - - . . ‘
hij twijfelt of zijn bestaan iets betekent
beseft dat ook hij niet meer is dan een SaFoWezi
nu is dit gedicht depressief
omdat niet miljarden mensen
maar slechts tientallen hem zullen horen
en daarvan slechts één iemand zal raken
om de verkeerde reden
waarom vraagt dit gedicht, kan ik geen tsunami of genocide voorkomen
troost bieden voor kinderen die hun ouders zijn verloren?
en de dichter zegt
dat het gedicht misschien geen oorlog kan beëindigen
maar vrij is om een wereld voor te stellen
waarin geen geweld voorkomt
maar het gedicht heeft hulp nodig
vind het moeilijk om de dichter te geloven
dus vraagt de dichter iedereen in de zaal om rond te kijken
links en rechts naar boven naar beneden naar voren
vanavond was deze kamer het centrum van jullie universum
waren jullie het verdwijnpunt voor filosofische woorden
overpeinzingen, glazen wijn en betogen
de dichter vraagt of jullie je ogen willen sluiten
en je voor te stellen hoe het is om een gedicht te zijn
een wit vel met inktzwarte letters
die dankzij de ander iets betekenen
een nieuwe wereld creëren
met een begin en een einde
misschien is jouw gedicht gevuld met zintuiglijke waarnemingen
streef je naar een zekere perfectie, de juiste beeldspraak
hoop je dat elk woord op de juiste plaats, witregel
afbraak alliteratie volta beeldspraak ritme assonantie, dat je iemand raakt,
dat mensen je mogen, je vrienden kunt uitnodigen
in een warme kamer, onder een dak, geliefd wordt
en kan luisteren naar het tikken van de regen op dubbelzijdig glas
of misschien ben je een onzeker gedicht
dat elke avond piekert in bed, op zoek naar woorden
de wereld waarneemt in duizend beelden maar niet weet
wat je ermee moet
maar je bent een gedicht
jij kan een wereld maken
die nooit zal bestaan, en juist daarom moet bestaan
jij kan schrijven over akkers zonder vee of kraters
steden waar het groen doorheen geregen is als draad
er geen behoefte is aan blauw op straat
maar aan witte doeken, een piano op elke hoek
waar fysieke beperkingen niemand beperken
geld alleen voor poker is
en je eieren altijd perfect gekookt
deze wereld bestaat in het centrum van je centrum
elke stap elke helpende hand vanuit hier laat een indruk achter als voeten in de sneeuw
die een ander weer kan volgen die een ander kan volgen die een ander kan volgen
zoals jullie de woorden volgen van een gedicht
dat hoopt iets te veranderen
heb elkaar lief heb elkaar lief heb elkaar lief
Daarnaast ben ik sinds juni onderdeel van de redactie van het online literaire tijdschrift OEPS – Dit was niet de bedoeling
en we staan open voor nieuwe kopij!
Ook te vinden op de volgende kanalen: